مجموعه شعر

مانده شدم از گفتن تا تو برِ ما مانی، خویشِ من و پیوندی، نی همره و مهمانی شیری‌ست که می‌جوشد خونی‌ست نمی‌خسبد، خربنده چرا گشتی، شه‌زادهٔ ارکانی زر دارد و زر بدْهد زین واخَرَدت این دم، آن کس که رهانید از بسیار پریشانی اشتر ز سوی بیشه بی‌جهد نمی‌آید، کِی آمده‌ای ای جان زان خاک[…]

ای که مستک شدیّ و می‌گویی تو غریبی و یا از این کویی مست و بی‌خویش می‌روی چپ و راست، بی چپ و راست را همی‌ جویی نی چپ است و نه راست، در جان است، آن که جانِ خسته از پی اویی زآن شکر روی اگر بگردانی گر نباتی بدانکِ بدخویی ور تو دیویّ[…]

بیا ای غم که تو بس باوفایی، که ابرِ قطره‌های اشک‌هایی زنی درویش آمد سوی عباس، که تعلیمم بده نوعی گدایی درِ حیلت خدا بر تو گشاده‌ست، تو آموزی گدایان را دغایی تو نعمانی در این مذهب بگو درس، که خوش تخریج و پاکیزه ادایی منِ مسکین دمی دارم فسرده، ندارم روزی‌ای از ژاژخایی مرا[…]

گر در آب و گر در آتش می‌روی، آن نمی‌دانم، برو، خوش می‌روی در رخت پیداست والله رنگ او، رُو که سوی یار مه‌وش می‌روی نقش‌ها را پشت و پایی می‌زنی، سوی نقش نامنقّش می‌روی ذوقِ جان‌ها می‌زند بر جانِ تو، مست و دست‌انداز و سرکش می‌روی در پی تو می‌دود اقبال، رُو، گر به[…]

هین که آمد به سرِ کوی تو مجنونِ دگر، هین که آمد به تماشای تو دل‌خونِ دگر عاشقِ روی تو را گنبدِ گردون نکشد، مگرش جای دهی بر سرِ گردون دگر عاشقِ تو نخورد حیله و افسونِ کسی، تو بخوان و تو بدم بر دلش افسونِ دگر عشقِ روی تو به شش سوی جهان دامِ[…]