مجموعه شعر

پیشِ شمعِ نور جان دل هست چون پروانه‌ای، در شعاعِ شمعِ جانان دل گرفته خانه‌ای سرفرازی، شیرگیری ،مست عشقی، فتنه‌ای، نزد جانان هوشیاری، نزد خود دیوانه‌ای خشم‌شکلی، صلح‌جانی، تلخ‌رویی، شکّری، من بدین خویشی ندیدم در جهان بیگانه‌ای با هزاران عقلِ بینا چون ببیند روی شمع پرِّ او در پای پیچد درفتد مستانه‌ای خرمن آتشْ گرفته[…]

آن جا که چو تو نگار باشد سالوس و حفاظْ عار باشد سالوس و حیَل کنار گیرد چون رحمت بی‌کنار باشد بوسی به دغا ربودم از تو، ای دوست دغا سه بار باشد امروز وفا کن آن سوم را امروز یکی هزار باشد من جوی و تو آب و بوسهٔ آب هم بر لب جویبار[…]

آن کس که ز جانِ خَود نترسد از کشتن نیک و بد نترسد وان کس که بدید حُسنِ یوسُف از حاسد و از حسد نترسد آن کس که هوای شاه دارد از لشکرِ بی‌عدد نترسد آخِر حیوان ز ذوقِ صحبت از جفته و از لگد نترسد آن کس که سعادت ازل دید از عاقبتِ ابد[…]

آن کس که ز تو نشان ندارد گر خورشید است آن ندارد ما بر در و بامِ عشقْ حیران، آن بام که نردبان ندارد دل چون چنگ است و عشق زخمه، پس دل به چه دل فغان ندارد امروز فغانِ عاشقان را بشنو که تو را زیان ندارد هر ذرّه پر از فغان و ناله‌ست،[…]

اگر عشقت به جای جان ندارم به زلفِ کافرت ایمان ندارم چو گفتی ننگ می داری ز عشقم، غمِ عشقِ تو را پنهان ندارم تو می گفتی مکن در من نگاهی، که من خون‌ها کنم تاوان ندارم منِ سرگشته چون فرمان نبردم، از آن بر نیک و بد فرمان ندارم چو هر کس لطف می[…]

سفر کردم به هر شهری دویدم به لطف و حسن تو کس را ندیدم ز هجران و غریبی بازگشتم دگرباره بدین دولت رسیدم ز باغ روی تو تا دور گشتم نه گل دیدم نه یک میوه بچیدم به بدبختی چو دور افتادم از تو ز هر بدبخت صد زحمت کشیدم چه گویم مرده بودم بی‌تو[…]