مجموعه شعر

مرده بُدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم
دیدهٔ سیر است مرا جانِ دلیر است مرا زَهرۀ شیر است مرا زُهرۀ تابنده شدم
گفت که دیوانه نِه‌ای لایقِ این خانه نِه‌ای رفتم و دیوانه شدم سلسله بندنده شدم
گفت که سرمست نه‌ای رُو که[…]

دوش آمد برِ من آنکِ شب‌افروز من است، آمدن باری اگر در دو جهان آمدن است

آنکِ سرسبزی خاک است و گهربخشِ فلک، چاشنی بخشِ وطن‌هاست اگر بی وطن است

در کفِ عقل نهد شمع که بِستان و بیا تا[…]

به گِردِ دل همی‌گردی چه خواهی کرد می‌دانم چه خواهی کرد دل را خون و رخ را زرد می‌دانم

یکی بازی بر آوردی که رختِ دل همه بردی چه خواهی بعد از این بازی دگر آورد می‌دانم

به یک غمزه[…]

هرچِ گویی از بهانه لا نُسَلّم لا نُسَلّم، کار دارم من به خانه لا نسلم لا نسلم

گفته‌ای فردا بیایم لطف و نیکویی نمایم وعده‌ست این بی نشانه لا نسلم لا نسلم

گفته‌ای رنجور دارم دل ز غم پرشور دارم[…]

باز فرو ریخت عشق از در و دیوارِ من باز ببُرّید بند اشترِ کین دار من

بارِ دگر شیرِ عشق پنجۀ خونین گشاد تشنۀ خون گشت باز این دلِ سگ‌سار من

باز سرِ ماه شد نوبتِ دیوانگی‌ست آه که سودی[…]

گهی به سینه در آیی گهی ز روح بر آیی گهی به هجر گرایی چه آفتی چه بلایی

گهی جمالِ بتانی گهی ز بت شکنانی گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی

بشر به پای دویده ملَک[…]

عشقِ تو آوَرد قَدَحْ پُر ز بلایِ دلِ من گفتم مِی می‌نخورم گفت برای دل من

داد مِیِ معرفتش با تو بگویم صفتش تلخ و گوارنده و خوشْ همچو وفای دل من

از طرفی روحِ امین آمد و ما مستْ[…]