مجموعه شعر

عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرونِ خویش خونِ انگوری نخورده باده‌شان هم خونِ خویش

هر کسی اندر جهان مجنونِ لیلییی شدند عارفان لیلییِ خویش و دم به دم مجنونِ خویش

ساعتی میزانِ آنی ساعتی موزونِ این بعد از[...]

من آن ماهم که اندر لا مکانم مجو بیرون مرا در عینِ جانم

تو را هر کس به سوی خویش خواند تو را من جز به سوی تو نخوانم

مرا هم تو به هر رنگی که خوانی اگر رنگین اگر[...]

هله ای طالبِ سمو بگداز از غمش چو مو بگشا راز با همو که سلام علیکم

تو چرا آب و روغنی که سلامی نمی‌کنی چه شود گر کفی زنی که سلام علیکم

هله دیوانه لولیا به عروسیِّ ما بیا لبِ[...]