بازم صنما چه می فريبی تو، بازم به دغا چه می فريبی تو
هر لحظه بخوانيم کريمانه، ای دوست مرا چه می فريبی تو
عمری تو و عمر بی وفا باشد، ما را به وفا چه می فريبی تو
دل سير نمی شود به جيحون ها، ما را به سقا چه می فريبی تو
تاريک شده‌ست چشم بی ماهت، ما را به عصا چه می فريبی تو
ای دوست دعا وظيفه بنده‌ست، ما را به دعا چه می فريبی تو
آن را که مثالِ امن دادی دی، با خوف و رجا چه می فريبی تو
گفتی به قضای حق رضا بايد، ما را به قضا چه می فريبی تو
چون نيست دواپذير اين دردم ما را به دوا چه می فريبی تو
تنها خوردن چو پيشه کردی خوش، ما را به صلا چه می فريبی تو
چون چنگ نشاط ما شکستی خُرد، ما را به سه تا چه می فريبی تو
ما را بی ما چه می نوازی تو، ما را با ما چه می فريبی تو
ای بسته کمر به پيش تو جانم، ما را به قبا چه می فريبی تو
خاموش که غير تو نمی خواهيم، ما را به عطا چه می فريبی تو