مجموعه شعر

چون همه عشقِ روی توست جمله رضای نفسِ ما کفر شده‌ست لاجرم ترکِ هوای نفسِ ما

چونکِ به عشق زنده شد قصدِ غزاش چون کنم، غمزۀ خونی تو شد حجّ و غزای نفسِ ما

نیست ز نفسِ ما مگر نقش[…]

هر که را اسرارِ عشق اظهار شد رفت یاری زانکِ محو یار شد

شمع افروزان بنِهْ در آفتابْ بنْگرش چون محوِ آن انوار شد

نیست نورِ شمع هست آن نورِ شمع، هم نشد آثار و هم آثار شد

نُه فلک مر عاشقان را بنده باد دولتِ این عاشقان پاینده باد

بوستانِ عاشقان سرسبز باد آفتابِ عاشقان تابنده باد

تا قیامت ساقیِ باقیِّ عشق جام بر کف سوی ما آینده باد

بلبلِ دل[…]

در صفای باده بنْما ساقیا تو رنگِ ما، محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگِ ما

بادِ باده برگمار از لطفِ خود تا برپرد در هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگِ ما

بر کُمِیتِ مِی تو[…]

ای ناطقِ الهی و ای دیدۀ حقایق زین قلزمِ پُر آتش ای چارۀ خلایق

تو بس قدیم پیری بس شاهِ بی نظیری جان را تو دستگیری از آفتِ علایق

در راهِ جان سپاری جان‌ها تو را شکاری آوخ کز این[…]

ای نورِ افلاک و زمینْ چشم و چراغِ غیب بین ای تو چنین و صد چنین مخدومِ جانم شمسِ دین

تا غمزه‌ات خون ریز شد وان زلفْ عنبربیز شد جان بندۀ تبریز شد مخدوم جانم شمس دین

خورشیدِ جان همچون[…]