سلام بر تو که سینِ سلام بر تو رسید
سلام گِردِ جهان گشت جز تو نپْسندید
بگِردِ بامِ تو گردان کبوترانِ سلام
که بی‌پناهِ تو کس را نشاید آرامید
چو پرّ و بال ز تو یافته‌ست هر مرغی
ز غیرِ تو به کجا باشدش امیدِ مَرید
به هر طرف که ببینی تو مرغِ سوخته‌پر
بدان که از طمعِ خام سوی دام پرید
تو آبِ کوثری و سوخته به تو آید
برویدش سپسِ سوز  پرّ و بالِ جدید