برچسب: rumi

شاها بکش قطار که شهوار می‌کشی، دامانِ ما گرفته به گلزار می‌کشی قطّارِ اشتران همه مستند و کف‌زنان، بویی ببرده‌اند که قطّار می‌کشی هر اشتری میانهٔ زنجیر می‌گزد، چون شهد و چون شکر که سوی یار می‌کشی آن چشم‌های مست به چشمت که ساقی است گویند خوش بکش که به دیدار می‌کشی ما کِشتِ تو[…]

ای بس فراز و شیب که کردم طلب‌گری، گه لوحِ دل بخواندم و گه نقشِ کافری گه در زمینِ خدمت چون خاکِ ره شدم، بر چرخِ روح گاه دویدم به اختری گم گشته از خود و دل و دلبر هزار بار، گه سرّ دل بجسته و گه سرّ دلبری بر کوهِ طور طالبِ ارنی کلیم‌وار،[…]

ای عشق کز قدیم تو با ما یگانه‌ای، یک یک بگو تو رازْ چو از عینِ خانه‌ای از بیمِ آتشِ تو زبان را ببسته‌ایم، تا خود چه آتشی تو و یا چه زبانه‌ای هر دم خرابی‌ای‌ست ز تو شهرِ عقل را، بادِ چراغِ عقلی و باده‌یْ مغانه‌ای یا دوست دوستی تو و یا نیک دشمنی،[…]

مه‌طلعتی و شهره قبایی بدیده‌ای، خوبی و آتشی و بلایی بدیده‌ای چشمی که مست‌تر کند از صد هزار مِی، چشمی لطیف‌تر ز صبایی بدیده‌ای دولت شفاست مر همه را وز هوای او دولت پیَش دوان که شفایی بدیده‌ای سایه هماست فتنهٔ شاهان و این هما جویای شاه تا که همایی بدیده‌ای ای چرخ راست گو[…]