برچسب: rumi

می‌دوید از هر طرف در جست و جو، چَشم پرخون، تیغ در کف عشقِ او دوش خفته خلق اندر خوابِ خوش، او به قصدِ جان عاشق سو به سو گاه چون مه تافته بر بام‌ها، گاه چون بادِ صبا او کو به کو ناگهان افکند طشتِ ما ز بام، پاسبانان درشده در گفت و گو[…]

انا فتحنا بابکم لا تهجروا اصحابکم لا تیئسوا من غابکم لا تدنسوا اثوابکم الحمد لله الذی من علینا بالثنا، فی ظل دین مسند لا تغلقوا ابوابکم یا اولیا لا تحزنوا اربحتکم لا تغبنوا اشجعتکم لا تجبنوا لا تحقروا القابکم یا رب اشرح صدرنا یا رب ارفع قدرنا یا رب اظهر بدرنا لا تعبدوا اربابکم ما[…]

به خاکِ پای تو ای مَهْ هر آن شبی که بتابی به جای عمرِ عزیزی چو عمرِ ما نشتابی چو شب‌رُوانِ هوس را تو چشمی و تو چراغی، مسافرانِ فلک را تو آتشی و تو آبی در این منازلِ گردون در این طواف همایون گر از قضا مهِ ما را به اتفاق بیابی اگر چه[…]

هر چه آن سرْ خوش کند بویی بوَد از یارِ من، هر چه دل واله کند آن پرتو دلدار من خاک را و خاکیان را این همه جوشش ز چیست، ریخت بر روی زمین یک جرعه از خمّار من هر که را افسرده دیدی عاشقِ کارِ خود است، منگر اندر کارِ خویش و بنگر اندر[…]

جان جانی و جان صد جانی، می‌زنی نعره‌های پنهانی هر که کر نیست بشنود وصفت، نعل معکوس و خفیه می‌رانی غیر احمق به فهم این نرسد، عارت آید از این لت-انبانی سدّ پیش و پسِ تو این عار است، که سرافراز و قطب خلقانی چون گریزی از این فزون گردد، کان فلان فارغ است ازین[…]

زندگانیِ مجلسِ سامی باد در سروری و خودکامی نام تو زنده باد کز نامت یافتند اصفیا نکونامی می‌رسانم سلام و خدمت‌ها که رهی را ولیّ انعامی چه دهم شرح اشتیاق که خود، ماهیَم من تو بحرِ اکرامی ماهی تشنه چون بوَد بی‌آب، ای که جان را تو دانه و دامی سببِ این تحیّت آن بوده‌ست[…]

ای شِکران ای شِکران کانِ شکر دارم از او، پند پذیرنده نیَم، شور و شرر دارم از او خانهٔ شادی‌ست دلم، غصّه ندارم، چه کنم، هر چه به عالم ترُشی دورم و بیزارم از او کِی هلدم با خود کِی، مِی‌ دهدم بر سرِ مِی، گل دهدم در مه دِی، بلبلِ گلزارم از او من[…]