برچسب: rumi

یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشور، الفوز فی لقایک طوبی لمن یفوز من آتشین‌زبانم از عشقِ تو چو شمع، گویی همه زبان شو و سر تا قدم بسوز غوغای روز بینی چون شمع مرده باش، چون خِلوتِ شب آمد چون شمع برفروز گفتم بسوز و سازشِ چشمم به سوی توست، چشمم مدوز هر دم ای[…]

تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده، بدیده گریهٔ ما را بدین بخندیده بخند جان و جهان چون مقام خنده توراست، بکن که هر چه کنی هست بس پسندیده ز درد و حسرتِ تو جانِ لاله‌ها سیه است، گل از جمالِ رخ توست جامه بدْریده ز خلق عالم جان‌های پاک بگزیدند و آنگهان ز[…]

بازم صنما چه می فريبی تو، بازم به دغا چه می فريبی تو هر لحظه بخوانيم کريمانه، ای دوست مرا چه می فريبی تو عمری تو و عمر بی وفا باشد، ما را به وفا چه می فريبی تو دل سير نمی شود به جيحون ها، ما را به سقا چه می فريبی تو تاريک[…]

هان ای جمالِ دلبر، ای شاد وقتِ تو، ما با تو بس خوشیم که خوش باد وقت تو نیکوست حالِ ما که نکو باد حالِ تو، خوش باد دُورِ چرخ کز او زاد وقت تو جان و سر تو یار که اندر دماغِ ماست، آن رطل‌های مِی که به ما داد وقت تو از قوّتِ[…]

آتش عشقِ تو قلاووز شد، دوش دلم سوی دل‌افروز شد چون به سخن داشت مرا دوش یار، چون به دمِ گرم جگرسوز شد من چه زنم با دم و با مکر او، کو به دغل بر همه پیروز شد این دل من ساده و بی ‌مکر بود، دید دغل‌هاش بدآموز شد هر چه به عالم[…]