برچسب: rumi

چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن، چون ببینی ابر را از اشکِ چاکر یاد کن چون ببینی ماهِ نو را همچو من بگداخته، از برای جانِ خود زین جانِ لاغر یاد کن درنگر در آسمان وین چرخِ سرگردان ببین، حالِ سرگردان این بی‌پا و بی‌سر یاد کن چون جهان تاریک بینی از سپاهِ[…]

هان ای طبیبِ عاشقان دستی فروکش بر برم، تا بخت و رخت و تختِ خود بر عرش و کرسی بر برم بر گردن و بر دست من بربند آن زنجیر را، افسون مخوان ز افسون تو هر روز دیوانه ترم خواهم که بدْهم گنجِ زر تا آن گُواهِ دل بوَد، گر چه گواهی می‌دهد رخسارهٔ[…]

از آتشِ روی خود اندر دلم آتش زن، وآتش ز دلم بِستان در چرخِ منقّش زن ای جانِ خوشِ ساده از اصلِ مَلَک زاده، هر جا که روی خوش رو هر دم که زنی خوش زن ای جسمِ تو را از جان گر فرق کند جانم، شمشیر به کف داری بر تارکِ فرقش زن ای[…]

دانی که کجا جویی ما را به گهِ جُستن، در گردشِ چَشمِ او آن نرگسِ آبستن در دل چو خیالِ او تابد ز جمالِ او دل بند بدرّاند او را نتوان بستن طفلِ دلِ پرسودا آغاز کند غوغا، پستانِ کریمِ او آغاز کند جستن دل ز آتشِ عشق او آموخت سبک روحی، از سینه بپرّیدن[…]

دریغا کز میان ای یار رفتی، به درد و حسرتِ بسیار رفتی بسی زنهار گفتی لابه کردی، چه سود از حکمِ بی‌زنهار رفتی به هر سو چاره جستی حیله کردی، ندیده چاره و ناچار رفتی کنار پر گل و روی چو ماهت چه شد چون در زمین خوار رفتی ز حلقه دوستان و همنشینان میان[…]

میرِ خرابات تویی ای نگار، وز تو خرابات چنین بی‌قرار جمله خرابات خرابِ تواند، جملهٔ اسرار ز توست آشکار جانِ خراباتی و عمرِ عزیز، هین که بشد عمر چنین هوشیار جان و جهان جانِ مرا دست گیر، چَشمِ جهان حرفِ مرا گوش دار خاکِ کفت چشمِ مرا توتیاست، وعدهٔ تو گوشِ مرا گوشوار خمرِ کهن[…]

ای دوست به هر سخن کسی یار کُشد وانگاه چه یار، یار غمخوار کشد خود دوست مگیر، دشمنی گیر مرا کس دشمن خویش را چنین زار کشد

منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم، من از آن خار کشانم که شود خار حریرم به که مانم به که مانم که سُطُرلابِ جهانم، همه اشکالِ فلک را به یکایک بپذیرم ز پسِ کوهِ معانی علَمِ عشق برآمد، چو علمدار برآمد برهاند ز زحیرم ز سحر گر بگریزم تو یقین دان که خفاشم،[…]

ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم، چو برویید نباتش چو شکر بست زبانم همه خوبیِّ قمر او همه شادی‌ست مگر او، که از او من تنِ خود را ز شکر بازندانم تو چه پرسی که کدامی تو در این عشق چه نامی، صنما شاهِ جهانی ز تو من شادِ جهانم چو قدح ریخته گشتم[…]