برچسب: rumi

ای گِردِ عاشقانت از رشک تخته بسته، وی جمله عاشقانت از تخت و تخته رسته صد مطرقه کشیده در یک قدح بکرده، صد زین قدح کشیده چون عاقلان نشسته یک ریسمان فکندی بردیم بر بلندی، من در هوا معلق و آن ریسمان گسسته از آهوانِ چشمت ای بس که شیرِ عشقت هم پوست بردریده هم[…]

مجلس چو چراغ و تو چو آبی، وز آب چراغ را خرابی خورشید بتافته‌ست بر جمع، رو تو ز میان که چون سحابی بر خوان منشین که نیک خامی، کو بوی کباب اگر کبابی در پیش شدی که حاجبم من، والله که نه حاجبی حجابی چون حاجب باب را نشان‌هاست، دانند تو را که از[…]

در جهان گر بازجويی نيست بی سودا سری، ليک اين سودا غريب آمد به عالم نادری جمله سوداها بر اين فن عاقبت حسرت خورند، زآنک صد پر دارد اين و نيست آن ها را پری پيش باغش باغ عالم نقش گرمابه‌ست و بس، نی در او ميوه بقايی نی در او شاخ تری آن ز[…]

از حلاوت‌ها که هست از خشمِ و از دشنامِ او، می‌ستیزم هر شبی با چشمِ خون‌آشام او دام‌های عشق او گر پرّ و بالم بسکلد طوطی جان نسکلد از شکّر و بادام او چند پرسی مر مرا از وحشت و شب‌های هجر، شب کجا مانَد بگو در دولتِ ایّام او خونِ ما را رنگِ خون[…]

ای دریغا درِ این خانه دمی بگْشودی، مونسِ خویش بدیدی دلِ هر موجودی چَشمِ یعقوب به دیدارِ پسر شاد شدی، ساقیِ وصل شرابِ صمدی پیمودی رو نمودی که منم شاهدِ تو باک مدار، از زیان هیچ میندیش چو دیدی سودی هیچ کس رشک نبردی که فلان دست ببُرد، هر کسی در چمنِ روح به کام[…]

مستم از باده‌های پنهانی، وز دف و چنگ و نای پنهانی مر چنین دلربای پنهان را واجب آمد وفای پنهانی می‌زند سال‌ها در این مستی روحِ من ‌های های پنهانی گفتم ای دل کجایی آخِر تو، گفت در برج‌های پنهانی بر چپم آفتاب و مَه بر راست، آن مهِ خوش‌لقای پنهانی مشتری درفروخت آن مه[…]