برچسب: مولوی

جانِ من است او هِی مزنیدش، آنِ من است او هی مبریدش آبِ من است او نانِ من است او، مثل ندارد باغِ امیدش باغ و جنانش آبِ روانش، سرخی سیبش سبزی بیدش متّصل است او، معتدل است او، شمعِ دل است او، پیش کشیدش هر که ز غوغا وز سرِ سودا سر کشد این[…]

شاگردِ تو می باشم گر کودن و کژپوزم، تا زان لبِ خندانت یک خنده بیاموزم ای چشمهٔ آگاهی، شاگرد نمی‌خواهی، چه حیله کنم تا من خود را به تو دردوزم باری ز شکافِ در برقِ رخِ تو بینم، زان آتشِ دهلیزی صد شمع برافروزم یک لحظه بَری رختم در راه که عشّارم، یک لحظه رَوی[…]