برچسب: مولوی

دی دامنش گرفتم کای گوهرِ عطایی شب خوش مگو مرنجان کامشب از آنِ مایی

افروخت روی دلکش شد سرخ همچو اخگر گفتا بس است درکش تا چند از این گدایی

گفتم رسول حق گفت حاجت ز روی نیکو درخواه اگر[…]

بشْنیده‌ام که عزمِ سفر می‌کنی، مکن، مِهرِ حریف و یارِ دگر می‌کنی، مکن

تو در جهانْ غریبی غربت چه می‌کنی قصدِ کدام خسته جگر می‌کنی مکن

از ما مدزد خویش به بیگانگان مرو دزدیده سوی غیر نظر می‌کنی مکن

نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن ز من بشْنو که وقت آمد کشانش کن کشانش کن

برآمد آفتابِ جان فزون از مشرق و مغرب بیا ای حاسد ار مردی نهانش کن نهانش کن

از این نکته منم در خون[…]

چندان بگردم گِردِ دل کز گردشِ بسیارِ من نی تن کشاند بارِ من نی جان کند پیکار من

چندان طوافِ کان کنم چندان مصافِ جان کنم تا بگْسلد یک بارگی هم پود من هم تار من

گر تو لجوجی سخت سر من هم لجوجم ای پسر سر می‌نهد هر شیرِ نر در صبرِ پا[…]

بجوشید بجوشید که ما اهلِ شعاریم به جز عشق به جز عشق دگر کار نداریم

در این خاک در این خاک در این مزرعۀ پاک به جز مهر به جز عشق دگر تخم نکاریم

چه مستیم چه مستیم از آن[…]