برچسب: مولوی

هرچِ گویی از بهانه لا نُسَلّم لا نُسَلّم، کار دارم من به خانه لا نسلم لا نسلم

گفته‌ای فردا بیایم لطف و نیکویی نمایم وعده‌ست این بی نشانه لا نسلم لا نسلم

گفته‌ای رنجور دارم دل ز غم پرشور دارم[…]

باز فرو ریخت عشق از در و دیوارِ من باز ببُرّید بند اشترِ کین دار من

بارِ دگر شیرِ عشق پنجۀ خونین گشاد تشنۀ خون گشت باز این دلِ سگ‌سار من

باز سرِ ماه شد نوبتِ دیوانگی‌ست آه که سودی[…]

گهی به سینه در آیی گهی ز روح بر آیی گهی به هجر گرایی چه آفتی چه بلایی

گهی جمالِ بتانی گهی ز بت شکنانی گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی

بشر به پای دویده ملَک[…]

عشقِ تو آوَرد قَدَحْ پُر ز بلایِ دلِ من گفتم مِی می‌نخورم گفت برای دل من

داد مِیِ معرفتش با تو بگویم صفتش تلخ و گوارنده و خوشْ همچو وفای دل من

از طرفی روحِ امین آمد و ما مستْ[…]

صبح است و صبوح است بر این بام بر آییم از ثور گریزیم و به برجِ قمر آییم

پیکار نجوییم و ز اغیار نگوییم هنگامِ وصال است بدان خوش صوَر آییم

روی تو گلستان و لب تو شکرستان در سایۀ[…]

ای طبلِ رحیل از طرفِ چرخ شنیده وی رخت از این جای بدان جای کشیده

ای نرگسِ چشم و رخِ چون لاله کجایی از گورِ تو آن نرگس و آن لاله دمیده

اندر لحد بی در و بی بام مقیمی[…]