برچسب: rumi

چه دیدم خوابْ شب کـامروز مستم، چو مجنونان ز بندِ عقل جستم به بیداری مگر من خواب بینم که خوابم نیست تا این درد هستم مگر من صورتِ عشقِ حقیقی بدیدم خواب کو را می پرستم بیا ای عشق کاندر تن چو جانی، به اقبالت ز حبسِ تن برستم مرا گفتی بدَر پرده، دریدم، مرا[…]

مشنو حیلت خواجه، هله ای دزدِ شبانه، بشلولم بشلولم مجِهْ از روزنِ خانه بمشو غرّه پرستش، بمده ریش به دستش، وگرت شاه کند او که تویی یارِ یگانه سوی صحرای عدم رو به سوی باغ ارم رو، مِیِ بی‌درد نیابی تو در این دورِ زمانه به شهِ بنده نوازی تو بپر باز چو بازی، به[…]

بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند، هر سنگ‌دل در این ره قلب از گهر نداند هر عنکبوتِ جوله در تار و پود آن چَه از ذوقِ صنعت خود ذوقِ دگر نداند وان کو ز چَه برافتد در جام و ساغر افتد، مستیش در سر افتد پا را ز سر نداند

برخیز که جان است و جهان است و جوانی، خورشید برآمد، بنِگر نورفشانی آن حُسن که در خواب همی‌جُست زلیخا، ای یوسُفِ ایّام به صد ره بِهْ از آنی برخیز که آویخت ترازوی قیامت، برسنج ببین که سبکی یا تو گرانی هر سوی نشانی‌ست ز مخلوق به خالق، قانع نشود عاشقِ بی‌دل به نشانی هر[…]

شکنی شیشهٔ مردم گرو از من گیری، همه شب عهد کنی، روز شکستن گیری شیری و شیرشکن، کینه ز خرگوش مکش، قادری که شکنی شیر و تهمتن گیری ای سلیمان که به فرمانْت بوَد دیو و پری، بی گنه مور چرا بر سرِ خرمن گیری ننگری هیچ غنی را و یکی عوری را خوش گریبان[…]

از این پستی به سوی آسمان شو، روانت شاد بادا خوش روان شو ز شهرِ پُر تب و لرزه بجستی، به شادی ساکن دارالامان شو اگر شد نقشِ تن نقّاش را باش، وگر ویران شد این تن جمله جان شو وگر روی از اجل شد زعفرانی مقیمِ لاله‌زار و ارغوان شو وگر درهای راحت بر[…]

ای تو برای آب‌ْرو آبِ حیات ریخته، زهر گرفته در دهان قند و نبات ریخته مست و خراب این چنین چرخ ندانی از زمین، از پی آب پارگین آبِ فرات ریخته همچو خران به کاه و جو نیست روا چنین مرو، بر فقرا تو درنگر زر صدقات ریخته روح شو و جهت مجو ذات شو[…]