برچسب: rumi

ای تُرکِ ماه‌چهره چه گردد که صبح تو آیی به حجرهٔ من و گویی که گَل برو تو ماهِ ترکی و من اگر ترک نیستم دانم من این قدر که به ترکی‌ست آب سو آبِ حیاتِ تو گر از این بنده تیره شد ترکی مکن به کشتنم ای ترکِ ترک‌خو رزقِ مرا فراخی از آن[…]

من دوش به تازه عهد کردم، سوگند به جان تو بخوردم کز روی تو چشم برندارم، گر تیغ زنی ز تو نگردم درمان ز کسی دگر نجویم، زیرا ز فراق توست دردم در آتشم ار فروبری تو گر آه برآورم نه مردم برخاستم از رهت چو گردی، بر خاک ره تو بازگردم

ای نای بس خوش است کز اسرار آگهی، کار او کند که دارد از کار آگهی ای نای همچو بلبل نالان آن گلی، گردن مخار کز گل بی‌خار آگهی گفتم به نای، همدمِ یاری مدزد راز، گفتا هلاکِ توست به یک بار، آگهی گفتم خلاصِ من به هلاکِ من اندر است، آتش بنه بسوز بمگذار[…]

یا ملک المغرب والمشرق، مثلک فی االعالم لم یخلق باده ده ای ساقیِ هر متقی، باده‌ی شاهنشهی راوقی جان سخن بخش که از تفِّ او گردد هر گنگِ خرَفْ منطقی بر درِ حیرت بکش اندیشه را، حاکمِ ارواح و شهِ مطلقی جنّتِ حسنت جو تجلّی کند باغ شود دورخ بر هر شقی چون بگریزی نرسد[…]

باده دِه، ای ساقی هر متّقی، باده‌ی شاهنشهی راوقی جامِ سخن بخش که از تفِّ او گردد دیوارِ سیه منطقی بردر و بشکن غم و اندیشه را، حاکم و سلطان و شهِ مطلقی چون بگریزی نرسد در تو کس، ور بگریزیم تو خود سابقی جنّتِ حسنت چو تجلّی کند باغ شود دوزخ بر هر شقی[…]

گر نه شکارِ غم دلدارمی، گردنِ شیرِ فلک افشارمی دستِ مرا بست، وگر نی کنون من سرِ تو بهتر ازین خارمی گر نبُدی رشکِ رخِ چون گلش، بلبلِ هر گلشن و گلزارمی گر گلِ او در نگشادی، چرا خارصفت بر سرِ دیوارمی نیست یکی کار که او آن نکرد، ورنه چرا کاهل و بی‌کارمی عشق[…]