برچسب: rumi

ای ماه چو ابر بس گرستم بی تو، در مه به نشاط ننگرستم بی تو برخاستم از جان چو نشستم بی تو، وز شرم بمردم چو نرستم بی تو

مکن یار، مکن یار، مرو ای مهِ عیّار، رخِ فرّخِ خود را مپوشان به یکی بار تو دریای الهی همه خلق چو ماهی، چو خشک آوری ای دوست بمیرند به ناچار مگو با دلِ شیدا دگر وعدهٔ فردا، که بر چرخ رسیده‌ست ز فردای تو زنهار چو در دستِ تو باشیم ندانیم سر از پای،[…]

ای یارِ مقامردل پیش آ و دمی کم زن، زخمی که زنی بر ما مردانه و محکم زن گر تخت نهی ما را بر سینهٔ دریا نه، ور دار زنی ما را بر گنبدِ اعظم زن ازواجِ موافق را شربت دِه و دم دم ده، امشاجِ منافق را درهم زن و برهم زن اکسیر لدنّی[…]