برچسب: rumi

من سرخوش و تو دلخوش، غم بی‌ دل و بی‌ سر بِهْ، دل می ‌دِهْ و بَر می‌خور از دلبر و دل‌بر بِهْ عالم همه چون دریا تن چون صدفِ جویا، جان وصفِ گهر گویا، زین‌ها همه گوهر به صورت مثَلِ چادر، جان رفته به چادر در، بی‌صورت و بی‌ پیکر وز هر چه مصوّر[…]

طوطی و طوطی بچه‌ای قند به صد ناز خوری، از شکرستانِ ازل آمده‌ای باز پری قند تو فرخنده بوَد خاصه که در خنده بود، بزم ز آغاز نهم چون تو به آغاز دری ای طربستانِ ابد ای شکرستان احد، هم طرب اندر طربی هم شکر اندر شکری یوسفِ اندر تتقی یا اسدی بر افقی، یا[…]

آیْنه‌ام من آینه‌ام من تا که بدیدم روی چو ماهش، چَشمِ جهانم چشم جهانم تا که بدیدم چشم سیاهش چرخ زمین شد چرخ زمین شد جنّتِ مأوی راحتِ جان‌ها، تا که برآمد تا که برآمد بر کُهِ جودی خیل و سپاهش پشت قوی شد پشت قوی شد اخترِ دولت عدل و عنایت، چون نشود شه[…]

الا میر خوبان هلا تا نرنجی، بهانه نگیری و از ما نرنجی تویی یار غارم، امید تو دارم، که گر سر نخارم نگارا نرنجی تو جان‌آنِ مایی تو خاص‌آنِ مایی، ز هر جا برنجی از این جا نرنجی تویی شب‌فروزم، تویی بخت و روزم، که امشب بخندی و فردا نرنجی یکی مشتِ خاکیم ای جان[…]

قومی که چو آفتاب دارند قدوم، در صدق چو آهن‌اند و در لطف چو موم چون پنجه‌ی شیرانه‌ی خود بگشایند نی پرده رها کنند و نی نقش و رسوم

هم ایثار کردی هم ایثار گفتی، که از جور دوری و با لطفْ جفتی چراغِ خدایی به جایی که آیی، حیاتِ جهانی به هر جا که افتی تو قانونِ شادی به عالم نهادی، چه‌ها بخش کردی چه دُرها که سفتی ولیکن ز مستان به مکر و به دستان شرابی‌ست نادر که آن را نهفتی به[…]