برچسب: mevlana

تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم، چو در چرخم درآوردی به گردت زان همی‌گردم چو باغِ وصلِ خوش بویم چو آبِ صافِ در جویم، چو احسان است هر سویم در این احسان همی‌گردم مرا افتاد کارِ خوش زهی کار و شکارِ خوش، چو بادِ نوبهارِ خوش در این بستان همی‌گردم چه جای[…]

اجری دِهِ ارواحی سلطان ابد، گر چه به لقب بهای دینی و ولد مگذار که ساغر وفا درشکند، چون شیشه شکست پای مستان بخلد

ساقیا ساقیا روا داری که روَد روزِ ما به هشیاری گر بریزی تو نُقل‌ها در پیش، عقل‌ها را ز پیش برداری عوضِ باده نکته می‌گویی تا بری وقتِ ما به طرّاری دردِ دل را اگر نمی‌بینی، بشنو از چنگْ ناله و زاری ناله‌ٔ نای و چنگْ حالِ دل است، حالِ دل را تو بین که[…]

ای درآورده جهانی را ز پای، بانگِ نای و بانگِ نای و بانگِ نای چیست نِی آن یارِ شیرین‌بوسه را، بوسه جای و بوسه جای و بوسه جای آن نِیِ بی‌دست و پا بسْتد ز خلقْ دست و پای و دست و پای و دست پای نی بهانه‌ست این نَه بر پای نی است، نیست[…]

آن را که به لطف سر بخاری از عقل و معامله برآری از یک نظرت قیامتی خاست، یا رب تو در آن نظر چه داری از لعل تو دل دُری بدزدید، دزد است از آنْش می‌فشاری بفشار به غم تو دزدِ خود را، غم نیست چو هم تو غمگساری بفشار که رختِ مؤمنان را پنهان[…]

چون سوی برادری بپویی باید که نخست رو بشویی در سر ز خمارت ار صداعی‌ست، تصدیعِ برادران نجویی یا بوی بغل ز خود برانی یا ترکِ کنارِ دوست گویی در سورِ مهی بنفشه مویی کِی شرط بوَد که تو بمویی بی دام اگرَت شکار باید می‌دانکِ چو من محال‌جویی ور گوشِ تو گرم شد ز[…]

دلا رو رو همان خون شو که بودی، بدان صحرا و هامون شو که بودی در این خاکسترِ هستی چه غلطی، در آتشدان و کانون شو که بودی در این چون شد چگونه چند مانی، بدان تصریفِ بی‌چون شو که بودی نه گاوی که کٓشی بیگار گردون، بر آن بالای گردون شو که بودی در[…]