برچسب: mevlana

دریغا کز میان ای یار رفتی، به درد و حسرتِ بسیار رفتی بسی زنهار گفتی لابه کردی، چه سود از حکمِ بی‌زنهار رفتی به هر سو چاره جستی حیله کردی، ندیده چاره و ناچار رفتی کنار پر گل و روی چو ماهت چه شد چون در زمین خوار رفتی ز حلقه دوستان و همنشینان میان[…]

میرِ خرابات تویی ای نگار، وز تو خرابات چنین بی‌قرار جمله خرابات خرابِ تواند، جملهٔ اسرار ز توست آشکار جانِ خراباتی و عمرِ عزیز، هین که بشد عمر چنین هوشیار جان و جهان جانِ مرا دست گیر، چَشمِ جهان حرفِ مرا گوش دار خاکِ کفت چشمِ مرا توتیاست، وعدهٔ تو گوشِ مرا گوشوار خمرِ کهن[…]

ای دوست به هر سخن کسی یار کُشد وانگاه چه یار، یار غمخوار کشد خود دوست مگیر، دشمنی گیر مرا کس دشمن خویش را چنین زار کشد

منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم، من از آن خار کشانم که شود خار حریرم به که مانم به که مانم که سُطُرلابِ جهانم، همه اشکالِ فلک را به یکایک بپذیرم ز پسِ کوهِ معانی علَمِ عشق برآمد، چو علمدار برآمد برهاند ز زحیرم ز سحر گر بگریزم تو یقین دان که خفاشم،[…]

ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم، چو برویید نباتش چو شکر بست زبانم همه خوبیِّ قمر او همه شادی‌ست مگر او، که از او من تنِ خود را ز شکر بازندانم تو چه پرسی که کدامی تو در این عشق چه نامی، صنما شاهِ جهانی ز تو من شادِ جهانم چو قدح ریخته گشتم[…]

چون دل من جست ز تن بازنگشتی چه شدی، بی‌دل من بی‌دل من راست شدی هر چه بُدی گر کژ و گر راست شدی ور کم ور کاست شدی فارغ و آزاد بدی خواجه ز هر نیک و بدی هیچ فضولی نبدی هیچ ملولی نبدی، دانش و گولی نبدی طبل تحیّات زدی خواجه چه گیری[…]

درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم، مرا می خواند آن آتش، مگر موسیِّ عمرانم دخلت التیه بالبلوی و ذقت المن و السلوی، چهل سال است چون موسیٰ به گردِ این بیابانم مپرس از کشتی و دریا بیا بنگر عجایب‌ها که چندین سال من کشتی در این خشکی همی‌رانم بیا ای جانْ تویی موسیٰ[…]