برچسب: mevlana

ماها چو به چرخِ دل برآیی چون جان به تنِ جهان درآیی ماها چه لطیف و خوش‌لقایی، ای ماه بگو که از کجایی داریم ز عشقِ تو براتی، وز قندِ لطیف تو نباتی از لعلِ لبت بده زکاتی، ای ماه بگو که از کجایی ای یوسفِ جان که در نخاسی، در حسن و جمال بی‌قیاسی[…]

باز فرود آمدیم بر درِ سلطانِ خویش، باز گشادیم خوشْ بال و پرِ جان خویش باز سعادت رسید دامنِ ما را کشید، بر سرِ گردون زدیم خیمه و ایوان خویش دیدهٔ دیو و پری دید ز ما سروری، هدهدِ جان بازگشت سوی سلیمان خویش ساقی مستانِ ما شد شکرستانِ ما، یوسفِ جان برگشاد جعدِ پریشان[…]

بده آن مردِ تُرُش را قدحی ای شهِ شیرین، صدقاتِ تو روان است به هر بیوه و مسکین صدقات تو لطیف است توان خورد دو صد من، که نداند لبِ بالا و نجنبد لبِ زیرین هله ای باغ نگویی به چه لب باده کشیدی، مگر اشکوفه بگوید پنِهان با گل و نسرین چه شراب است[…]

ای گِردِ عاشقانت از رشک تخته بسته، وی جمله عاشقانت از تخت و تخته رسته صد مطرقه کشیده در یک قدح بکرده، صد زین قدح کشیده چون عاقلان نشسته یک ریسمان فکندی بردیم بر بلندی، من در هوا معلق و آن ریسمان گسسته از آهوانِ چشمت ای بس که شیرِ عشقت هم پوست بردریده هم[…]

مجلس چو چراغ و تو چو آبی، وز آب چراغ را خرابی خورشید بتافته‌ست بر جمع، رو تو ز میان که چون سحابی بر خوان منشین که نیک خامی، کو بوی کباب اگر کبابی در پیش شدی که حاجبم من، والله که نه حاجبی حجابی چون حاجب باب را نشان‌هاست، دانند تو را که از[…]

در جهان گر بازجويی نيست بی سودا سری، ليک اين سودا غريب آمد به عالم نادری جمله سوداها بر اين فن عاقبت حسرت خورند، زآنک صد پر دارد اين و نيست آن ها را پری پيش باغش باغ عالم نقش گرمابه‌ست و بس، نی در او ميوه بقايی نی در او شاخ تری آن ز[…]

از حلاوت‌ها که هست از خشمِ و از دشنامِ او، می‌ستیزم هر شبی با چشمِ خون‌آشام او دام‌های عشق او گر پرّ و بالم بسکلد طوطی جان نسکلد از شکّر و بادام او چند پرسی مر مرا از وحشت و شب‌های هجر، شب کجا مانَد بگو در دولتِ ایّام او خونِ ما را رنگِ خون[…]