برچسب: mevlana

یا ملک المغرب والمشرق، مثلک فی االعالم لم یخلق باده ده ای ساقیِ هر متقی، باده‌ی شاهنشهی راوقی جان سخن بخش که از تفِّ او گردد هر گنگِ خرَفْ منطقی بر درِ حیرت بکش اندیشه را، حاکمِ ارواح و شهِ مطلقی جنّتِ حسنت جو تجلّی کند باغ شود دورخ بر هر شقی چون بگریزی نرسد[…]

باده دِه، ای ساقی هر متّقی، باده‌ی شاهنشهی راوقی جامِ سخن بخش که از تفِّ او گردد دیوارِ سیه منطقی بردر و بشکن غم و اندیشه را، حاکم و سلطان و شهِ مطلقی چون بگریزی نرسد در تو کس، ور بگریزیم تو خود سابقی جنّتِ حسنت چو تجلّی کند باغ شود دوزخ بر هر شقی[…]

گر نه شکارِ غم دلدارمی، گردنِ شیرِ فلک افشارمی دستِ مرا بست، وگر نی کنون من سرِ تو بهتر ازین خارمی گر نبُدی رشکِ رخِ چون گلش، بلبلِ هر گلشن و گلزارمی گر گلِ او در نگشادی، چرا خارصفت بر سرِ دیوارمی نیست یکی کار که او آن نکرد، ورنه چرا کاهل و بی‌کارمی عشق[…]

چه دیدم خوابْ شب کـامروز مستم، چو مجنونان ز بندِ عقل جستم به بیداری مگر من خواب بینم که خوابم نیست تا این درد هستم مگر من صورتِ عشقِ حقیقی بدیدم خواب کو را می پرستم بیا ای عشق کاندر تن چو جانی، به اقبالت ز حبسِ تن برستم مرا گفتی بدَر پرده، دریدم، مرا[…]

مشنو حیلت خواجه، هله ای دزدِ شبانه، بشلولم بشلولم مجِهْ از روزنِ خانه بمشو غرّه پرستش، بمده ریش به دستش، وگرت شاه کند او که تویی یارِ یگانه سوی صحرای عدم رو به سوی باغ ارم رو، مِیِ بی‌درد نیابی تو در این دورِ زمانه به شهِ بنده نوازی تو بپر باز چو بازی، به[…]

بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند، هر سنگ‌دل در این ره قلب از گهر نداند هر عنکبوتِ جوله در تار و پود آن چَه از ذوقِ صنعت خود ذوقِ دگر نداند وان کو ز چَه برافتد در جام و ساغر افتد، مستیش در سر افتد پا را ز سر نداند