دوبیتی – برگه 4 – مجموعه شعر

این خو که تو راست هر کسی جویان نیست، هر چرخ ز آب جوی تو گردان نیست

این خو که تو راست هر کسی جویان نیست، هر چرخ ز آب جوی تو گردان نیست هر کس نکشد کمان، کمان ارزان نیست، رستم باید که کار نامردان نیست

گفتم بروَم به عشوه دم‌ها دهمش، چون راست بدیدمش دمم برنامد

آبی که از او دامنِ خود می چیدم اکنون جوشید و آب تا حلق رسید

آن جاه و جمالی که جهانْ افروز است، وان صورت پنهان که طرب را روز است امروز چو با ماست درو آویزیم، دی رفت و پریر رفت، روز امروز است

سرمایه‌ی عقل سِرِّ دیوانگی است، دیوانه‌ی عشق مردِ فرزانگی است آن کس که شد آشنای دل در رهِ درد، با خویشتنش هزار بیگانگی است

سرگشته دلا به دوست از جان راهی‌ست، ای گم شده آشکار و پنهان راهی‌ست گر شش جهتت بسته شود باکی نیست، کز قعر نهادت سوی جانان راهی‌ست

سرگشته چو آسیای گردان کنمت، بی سر گردان چو گوی گردان کنمت

گفتی بروم با دگری در سازم، با هر که بسازی زود ویران کنمت

این جمله شراب‌های بی جام که‌راست، ما مرغِ گرفته‌ایم، این دام که‌راست از بهرِ نثارِ عاشقان هر نفسی چندین شکر و پسته و بادام که‌راست

من بندهٔ آن عقل کز او مجنون شد، صد جان ارزد دلی کز او پر خون شد والله که همی رشک بَرَد آبِ حیات ز اشکی که ز چَشمِ عاشقان بیرون شد

گنجینه‌ی اسرارِ الهی ماییم، بحرِ درّ نامتناهی ماییم بگرفته ز ماه تا به ماهی ماییم، بنشسته به تختِ پادشاهی ماییم