برچسب: rumi

بارِ دگر آن دلبرِ عیّار مرا یافت، سرمست همی ‌گشت به بازار مرا یافت پنهان شدم از نرگسِ مخمور مرا دید، بگریختم از خانهٔ خمّار مرا یافت بگریختنم چیست کز او جان نبرد کس، پنهان شدنم چیست چو صد بار مرا یافت گفتم که در انبوهی شهرم که بیابد، آن کس که در انبوهی اسرار[…]

بغداد همان است كه دیدیّ و شنیدی، رُو دلبر نو جوی، چه در بند قدیدی زین دیگِ جهان یك دو سه كفگیر بخوردی، باقی همه دیگ آن مزه دارد كه چشیدی الله مراد لی والله مریدی، فرقت علی الله عتیقی و جدیدی من فرش شدم زیرِ قدمهای قضاهاش، خود را نكشد فرش ز پاكیّ و[…]

تو که‌ای در این ضمیرم که فزون‌تر از جهانی، تو که نکتهٔ جهانی ز چه نکته می‌جهانی تو کدام و من کدامم تو چه نام و من چه نامم، تو چه دانه من چه دامم که نه اینی و نه آنی تو قلم به دست داری و جهان چو نقش پیشت، صفتیش می‌نگاری صفتیش می‌ستانی[…]

من پیش از این می‌خواستم گفتارِ خود را مشتری، و اکنون همی‌خواهم ز تو کز گفتِ خویشم واخری بت‌ها تراشیدم بسی بهرِ فریبِ هر کسی، مستِ خلیلم من کنون سیر آمدم از آزری آمد بتی بی‌ رنگ و بو دستم معطل شد بدو، استادِ دیگر را بجو بهرِ دکان بتگری دکّان ز خود پرداختم، انگازها[…]

مندیش از آن بتِ مسیحایی، تا دل نشود سقیم و سودایی لاحول کن و رهِ سلامت گیر، مندیش از آن جمال و زیبایی فرصت ز کجا که تا کنی لاحول، چون نیست از او دمی شکیبایی ماهی ز کجا شکیبد از دریا، یا طوطیِ روح از شکرخایی چون دین نشود مشوّش و ایمان، زان زلفِ[…]