برچسب: qazal

باده بده باد مده وز خودمان یاد مده، روزِ نشاط است و طرب، برمنِشین، داد مده آمده‌ام مستِ لقا کشتهٔ شمشیر فنا، گر نه چنینم تو مرا هیچ دلِ شاد مده خواجه تو عارف بُده‌ای، نوبتِ دولت زده‌ای، کاملِ جان آمده‌ای، دست به استاد مده در دِهِ ویرانهٔ تو گنج نهان است ز هو، هین[…]

یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده، نه او را دیده‌ای دیده نه او را گوش بشْنیده زبان و جان و دل را من نمی‌بینم مگر بیخود، از آن دم که نظر کردم در آن رخسار دزدیده گر افلاطون بدیدستی جمال و حُسنِ آن مه را، ز من دیوانه‌تر گشتی ز من بتّر بشوریده[…]

توبهٔ من درست نیست، خموش، منِ بی‌توبه را به كس مفروش بندهٔ عیب‌ناك را بمَران، رحمتِ خویش را از او بمَپوش تو سمیعِ ضمیر و فكری و ما، لب ببسته همی‌زنیم خروش هر غم و شادیی كه صورت بست پیشِ تصویرِ توست خدمتِ كوش نقشِ تسلیم گشته پیشِ قلم، گه پلنگش كنی و گاهی موش[…]

روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن، زلفِ او دعوی کند کاینَک رَسَن‌بازی، رسن عقل گوید گوهرم، گوهر شکستن شرط نیست، عشق گوید سنگِ ما بستان و بر گوهر بزن سنگِ ما گوهر شکست و حیف هم بر سنگِ ماست، حیف هم بر روح باشد گر شدش قربانْ بدن این نَه بس دل[…]

نسیم الصبح جد بالابتشار، و بشر حین یأتی بانتشار و اتحفنی لباس الجد منه، فانی من لباس الجد عاری فقد احرقت فی صد و بعد، بنار لاتسلنی ای نار اما تصغی الی قلب حریق، ینادی یا حذاری یا حذاری و مما خان بی دهر قتول، و ما قدحان لی ادراک ثاری اذا ما فیک افنی[…]

چو به شهرِ تو رسیدم تو ز من گوشه گُزیدی، چو ز شهرِ تو برفتم به وداعیم ندیدی تو اگر لطف گزینی و اگر بر سرِ کینی، همه آسایشِ جانی همه آرایشِ عیدی سببِ غیرتِ توست آنکِ نهانی و اگر نی همه خورشیدِ عیانی که ز هر ذرّه پدیدی تو اگر گوشه بگیری تو جگرگوشه[…]