برچسب: mevlana

هر که از نیستی آید به سوی او خبری، اندر او از بشریت بنماند اثری التفاتی نبود همت او را به علل، گر علل گیرد جمله ز علی تا به ثری هر کسی کو متلاشی شود و محو ز خویش به سوی او کند از عینِ حقیقت نظری جوهری بیند صافی متحلّی به حلل، متمکّن[…]

حرام گشت از این پس فغان و غمخواری، بهشت گشت جهان زانکِ تو جهان‌داری مثالْ دِه که نروید ز سینه خارِ غمی، مثال ده که کنَد ابرِ غم گهرباری مثال ده که نیاید ز صبح غمّازی، مثال ده که نگردد جهان به شب تاری مثال ده که نریزد گلی ز شاخ درخت، مثال ده که[…]

مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن‌خایی، عجب امسال ای عاشق بدان اقبالگه آیی برای آنکِ واگوید نمودم گوشِ کرّانه، که یعنی من گران‌گوشم سخن را بازفرمایی مگر کوری بوَد کان دم نسازد خویشتن را کر، که تا باشد که واگوید سخن آن کانِ زیبایی شهم دریافت بازی را بخندید و بگفت این را،[…]

گر چه نه به دریاییم دانه گهریم آخِر، ور چه نه به میدانیم در کرّ و فریم آخر گر باده دهی ور نی زان باده دوشینه، از دادن و نادادن بس بی‌خبریم آخر ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیرایی، گر رفت زر و کیسه در کانِ زریم آخر ای طعنه زنان بر ما[…]

بیا دل بر دلِ پردردِ من نِهْ، بیا رخ بر رخان زرد من نه تویی خورشید وز تو گرمْ عالم، یکی تابش بر آهِ سرد من نه چو مُهرهٔ توست مِهرِ جمله دل‌ها، بر این نَطعِ هوای نرد من نه بیار آن معجزِ هر مرد و زن را، به پیش دشمن نامرد من نه به[…]