برچسب: مولوی

 پردۀ دل می‌زند زُهره هم از بامداد مژده که آن بوطرب دادِ طرب‌ها بداد

بحرِ کرم کرد جوش پنبه برون کن ز گوش آنچِ کَفَش داد دوش ما و تو را نوش باد

عشقْ همایون پِی است خطبه به[…]

کدام لب که از او بوی جان نمی‌آید کدام دل که در او آن نشان نمی‌آید

مثالِ اشتر هر ذرّه‌ای چه می‌خاید اگر نواله از آن شُهره خوان نمی‌آید

سگانِ طمع چپّ و راست از چه می‌پویند چو بوی قلیه[…]

مهمانِ شاهم هر شبی بر خوانِ احسان و وفا، مهمانِ صاحب دولتم که دولتش پاینده با

بر خوانِ شیران یک شبی بوزینه‌ای همراه شد، استیزه رو گر نیستی او از کجا شیر از کجا

بنْگر که از شمشیرِ شه در[…]

من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا، آن جامِ جان افزای را برریز بر جان ساقیا

بر دستِ من نِهْ جامِ جان ای دستگیرِ عاشقان دور از لبِ بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا

نانی بده نان خواره را[…]