مولوی – برگه 32 – مجموعه شعر

این نیست رهِ وصل که پنداشته‌ای، این نیست جهانِ جان که بگذاشته‌ای

این نیست رهِ وصل که پنداشته‌ای، این نیست جهانِ جان که بگذاشته‌ای آن چیست که خِضر خورد از او آبِ حیات، اندر رهِ توست لیکن انباشته‌ای

ای نفْس، عجب که با دلم همنفسی، من بندهٔ آن صبح که خندان برسی

ای نفْس، عجب که با دلم همنفسی، من بندهٔ آن صبح که خندان برسی ای در دلِ شب چو روزْ آخِر چه کسی، هم شحنه و دزد و خواجهٔ صد عَسسی

چو شب شد جملگان در خواب رفتند، همه چون ماهیان در آب رفتند

چو شب شد جملگان در خواب رفتند، همه چون ماهیان در آب رفتند دو چَشمِ عاشقان بیدار تا روز، همه شب سوی آن محراب رفتند چو ایشان را حریف از اندرون است، چه غم دارند اگر اصحاب رفتند همه در غصّه و در تاب و عشّاق به سوی طرّهٔ پرتاب رفتند همه اندر غمِ اسباب[…]

هر نفس آوازِ عشق می‌رسد از چپّ و راست، ما به چمن می‌رویم، عزمِ تماشا که‌راست

هر نفس آوازِ عشق می‌رسد از چپّ و راست، ما به چمن می‌رویم، عزمِ تماشا که‌راست نوبتِ خانه گذشت نوبتِ بُستان رسید، صبحِ سعادت دمید وقتِ وصال و لقاست ای شهِ صاحب‌قران خیز ز خوابِ گران، مرکبِ دولت بران نوبتِ وصلْ آنِ ماست طبلِ وفا کوفتند راهِ سما روفتند، عیشِ شما نقد شد نسیهٔ فردا[…]

ای آنک پای صدق برین راه می‌زنی، دو کون با توست، چو تو همدم منی

ای آنکِ پای صدق برین راه می‌زنی، دو کون با توست، چو تو همدم منی هیچ از تو فوت نیست همه با تو حاضر است، ای از درختِ بخت شده شاد و منحنی هر سیب و آبی‌ای که شکافی به دستِ خویش بیرون زند ز باطنِ آن میوه روشنی زان روشنی بزاید یک روشنیِّ نو،[…]

این خو که تو راست هر کسی جویان نیست، هر چرخ ز آب جوی تو گردان نیست

این خو که تو راست هر کسی جویان نیست، هر چرخ ز آب جوی تو گردان نیست هر کس نکشد کمان، کمان ارزان نیست، رستم باید که کار نامردان نیست

آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم، گِردِ غریبانِ چمن خیزید تا جولان کنیم

آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم، گِردِ غریبانِ چمن خیزید تا جولان کنیم امروز چون زنبورها پرّان شویم از گل به گل، تا در عسل‌خانهٔ جهان شش گوشه آبادان کنیم آمد رسولی از چمن کاین طبل را پنهان مزن، ما طبلِ خانهٔ عشق را از نعره‌ها ویران کنیم بشنو سماعِ آسمان خیزید ای[…]

برچسب: مولوی