برچسب: رومی

آن خواجه را در کوی ما در گِل فرو رفته است پا با تو بگویم حالِ او بر خوان اذا جاء القضا

جبّار وار و زفت او دامن کشان می‌رفت او تسخر کنان بر عاشقان بازیچه دیده عشق را

بس[…]

چون مرا جمعی خریدار آمدند کهنه دوزان جمله در کار آمدند

از ستیزه ریش را صابون زدند وز حسد ناشسته رخسار آمدند

همچو نغزان روز شیوه می‌کنند همچو چغزان شب به تکرار آمدند

شکر[…]

دلم همچون قلم آمد در انگشتانِ دلداری، که امشب می‌نویسد زی، نویسد باز فردا ری*

قلم را هم تراشد او رقاع و نسخ و غیرِ آن، قلم گوید که تسلیمم، تو دانی من کیَم باری

گهی رویش سیه دارد گهی[…]

هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو، مست و خراب می‌روی خانه به خانه کو به کو

با که حریف بوده‌ای بوسه ز که ربوده‌ای زلفِ که را گشوده‌ای حلقه به حلقه مو به مو

نی تو حریفْ[…]

ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا، شاد آمدیت از سفرِ خانهٔ خدا

روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرارْ نی، در عشقِ حجِّ کعبه و دیدارِ مصطفا

مالیده رو و سینه در آن قبله گاهِ[…]

ننگِ عالم شدن از بهرِ تو ننگی نبْوَد، با دلِ مرده‌دلان حاجتِ جنگی نبوَد

عشقْ شیرینی جان است و همه چاشنی است چاشنیّ و مزه را صورت و رنگی نبود

عشق شاخی‌ست ز دریا که درآید در دل، جای دریا[…]

غمزهٔ عشقت بدان آرَد یکی محتاج را کو به یک جو بر نسنجد هیچ صاحب تاج را

اطلس و دیباج بافَد عاشق از خون جگر تا کشد در پای معشوق اطلس و دیباج را

در دلِ عاشق کجا یابی غمِ[…]