برچسب: qazal

دارد درویش نوشِ دیگر، و اندر سر و چشمْ هوشِ دیگر در وقتِ سماع صوفیان را از عرش رسد خروش دیگر تو صورت این سماع بشنو، کایشان دارند گوش دیگر صد دیگ به جوش هست این جا، دارد درویش جوش دیگر هم‌زانوی آنکِ تُش نبینی، سرمست ز مِیْ‌فروش دیگر درویش ز دوش باز مست است،[…]

آمد بهار ای دوستانْ منزل به سروِْستان کنیم، تا بختِ در رو خفته را چون بختِ سروْ استان کنیم همچون غریبانِ چمن بی‌پا روان گشته به فن، هم بسته پا هم گام‌زن عزمِ غریبستان کنیم جانی که رست از خاکدان نامش روان آمد روان، ما جانِ زانوبسته را هم منزلِ ایشان کنیم ای برگ قوّت[…]

در دلم چون غمت ای سروِْ روان برخیزد، همچو سرو این تنِ من بی‌ دل و جان برخیزد من گمانم تو عیان، پیشِ تو من محوْ بِهْ ام، چون عیان جلوه کند چهره، گمان برخیزد چون رسد سنجقِ تو در ستمستانِ جهان، ظلم کوته شود و کوچ و قلان برخیزد بر حصارِ فلک ار خوبی[…]

جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو، آینه بین به خود نگر کیست دگر ورای تو بوسه بده به روی خود راز بگو به گوش خود، هم تو ببین جمالِ خود هم تو بگو ثنای تو نیست مجازْ راز تو نیست گزافْ ناز تو، راز برای گوش تو ناز تو هم[…]

ماه دیدم شد مرا سودای چرخ، آن مهی نی کو بوَد بالای چرخ تو ز چرخی با تو می‌گویم ز چرخ، ور نه این خورشید را چه جای چرخ زُهره را دیدم همی‌زد چنگْ دوش، ای همه چون دوشِ ما شب‌های چرخ جانِ من با اختران آسمان رقص رقصان گشته در پهنای چرخ در فراقِ[…]