برچسب: mevlana

قومی که چو آفتاب دارند قدوم، در صدق چو آهن‌اند و در لطف چو موم چون پنجه‌ی شیرانه‌ی خود بگشایند نی پرده رها کنند و نی نقش و رسوم

هم ایثار کردی هم ایثار گفتی، که از جور دوری و با لطفْ جفتی چراغِ خدایی به جایی که آیی، حیاتِ جهانی به هر جا که افتی تو قانونِ شادی به عالم نهادی، چه‌ها بخش کردی چه دُرها که سفتی ولیکن ز مستان به مکر و به دستان شرابی‌ست نادر که آن را نهفتی به[…]

ای ماه چو ابر بس گرستم بی تو، در مه به نشاط ننگرستم بی تو برخاستم از جان چو نشستم بی تو، وز شرم بمردم چو نرستم بی تو

مکن یار، مکن یار، مرو ای مهِ عیّار، رخِ فرّخِ خود را مپوشان به یکی بار تو دریای الهی همه خلق چو ماهی، چو خشک آوری ای دوست بمیرند به ناچار مگو با دلِ شیدا دگر وعدهٔ فردا، که بر چرخ رسیده‌ست ز فردای تو زنهار چو در دستِ تو باشیم ندانیم سر از پای،[…]