برچسب: مولوی

صلا ای صوفیان کامروز باری، سماع است و نشاط و عیش، آری صلا کز شش جهت درها گشاده‌ست، ز قعر بحر پیدا شد غباری صلا کاین مغزها امروز پر شد ز بوی وصلِ جانی جان‌سپاری صلا که یافت هر گوشیّ و هوشی، ز بی‌هوشیّ مطلق گوشواری صلا که ساعتی دیگر نیابی ز مشرق تا به[…]

از این ننگین قفس جانا پریدی، وزین زندان طرّاران رهیدی ز روی آیِنه گِل دور کردی، در آیینه بدیدی آنچِ دیدی خبرها می‌شنیدی زیر و بالا، بر آن بالا ببین آنچ شنیدی چو آب و گِل به آب و گل سپردی، قماش روح بر گردون کشیدی ز گردش‌های جسمانی بجستی، به گردش‌های روحانی رسیدی بجستی[…]

نشانت که جوید که تو بی‌نشانی، مکانت که یابد که تو بی‌مکانی چه صورت کنیمت که صورت نبندی، که کفّ است صورت به بحرِ معانی از آن سوی پرده چه شهری شگرف است، که عالم از آن جاست یک ارمغانی به نو نو هلالی به نو نو خیالی رسد تا نماند حقیقت نهانی گدارو مباش[…]

به دستِ هجر تو زارم تو نیز می‌دانی، طمع به وصل تو دارم تو نیز می‌دانی چو در دل آمد عشق تو و قرار گرفت، نمانْد صبر و قرارم، تو نیز می‌دانی نهفته شد گل و بلبل پرید از چمنم، به دردِ خستهٔ خارم، تو نیز می‌دانی به ناله بازِ سپیدم بسان فاخته شد، به[…]

خلق می‌جنبند، مانا روز شد، روز را جان‌بخشْ جانا روز شد چند شب گشتیم ما و چند روز، در غم و شادیّ تو تا روز شد در جهان بس شهرها کان جا شب است، اندر این ساعت که این جا روز شد در شبِ غفلت جهانی خفته‌اند، ز آفتابِ عشقْ ما را روز شد هر[…]