برچسب: مولانا

ای دلِ سرمست، کجا می‌پری، بزمِ تو کو، باده کجا می‌خوری مایهٔ هر نقش و تُرا نقش نی، دایهٔ هر جان و تو از جانْ بری صد مَثَل و نام و لقب گفتمت، برتری از نام و لقب، برتری چونکِ ترا در دو جهان خانه نیست، هر نفسی رخت کجا می‌بری نقدِ ترا بردم من[…]

هشیار اگر زر است اگر زرّین است، اسب است ولی بهاش کم از زین است هر کو به خرابات نشد عِنّین است زیرا که خرابات اصول دین است

دگرباره بشوریدم بدان سانم به جانِ تو که هر بندی که بربندی بدرّانم به جانِ تو چو چرخم من چو ماهم من چو شمعم من ز تابِ تو همه عقلم همه عشقم همه جانم به جان تو نشاطِ من ز کارِ تو خِمار من ز خارِ تو به هر سو رو بگردانی بگردانم به جان[…]

با زر غم و بی ‌زر غم  آخِر غم با زر بِهْ، چون راه‌رَوی باری راهی که بَرَد تا دِهْ

بشنو سخنِ یاران  بگریز ز طرّاران از جمع مکِش خود را استیزه مکن مستِهْ

آدم ز چه عریان شد دنیا[…]

با تو حیات و زندگی بی‌تو فنا و مردنا زانکِ تو آفتابی و بی‌تو بوَد فسردنا خلق بر این بساط‌ها بر کفِ تو چو مهره‌ای هم ز تو ماه گشتنا هم ز تو مهره بردنا گفت دمم چه می‌دهی دم به تو من سپرده‌ام من ز تو بی‌خبر نیَم در دمِ دم سپردنا پیش به[…]

شنو ز سینه ترنگا ترنگِ آوازش دلِ خراب طپیدن گرفت از آغازش به بر گرفت رباب و ز سر نهاد کله ز دست رفت دلِ من چو دید سر بازش دل از بِریشَمِ او چون کلابه گردان است کلابه ظاهر و پنهان ز چَشمِ قزّازش دو سه بریشم از این ارغنون فروتر گیر که تند[…]