برچسب: qazal

در صفای باده بنْما ساقیا تو رنگِ ما، محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگِ ما

بادِ باده برگمار از لطفِ خود تا برپرد در هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگِ ما

بر کُمِیتِ مِی تو[…]

ای ناطقِ الهی و ای دیدۀ حقایق زین قلزمِ پُر آتش ای چارۀ خلایق

تو بس قدیم پیری بس شاهِ بی نظیری جان را تو دستگیری از آفتِ علایق

در راهِ جان سپاری جان‌ها تو را شکاری آوخ کز این[…]

ای نورِ افلاک و زمینْ چشم و چراغِ غیب بین ای تو چنین و صد چنین مخدومِ جانم شمسِ دین

تا غمزه‌ات خون ریز شد وان زلفْ عنبربیز شد جان بندۀ تبریز شد مخدوم جانم شمس دین

خورشیدِ جان همچون[…]

باز به بط گفت که صحرا خوش است، گفت شبت خوش که مرا جا خوش است

سر بنهم من که مرا سر خوش است راهْ تو پیما که سرت ناخوش است

گر چه که تاریک بوَد مسکنم در نظرِ یوسفِ[…]