برچسب: mevlana

مرا چون ناف بر مستی بریدی ز من چه ساقیا دامن کشیدی چنین عشقی پدید آری به هر دم، پدید آرنده‌ای چون ناپدیدی دهل پیدا دهل‌زن چون‌ست پنهان، زهی قفل و زهی این بی‌کلیدی جنونِ طُرفه پیدا گشت در جان، جنون را عقل‌ها کرده مُریدی هزاران رنگ پیدا شد از آن خُم، منزّه از کبودیّ[…]

بیا بوسه به چند است از آن لعلِ مثمّن، اگر بوسه به جانی‌ست فریضه است خریدن چو آن بوسهٔ پاک است نه اندر خورِ خاک است، شوم جانِ مجرّد برون آیم از این تن مرا بحرِ صفا گفت که کامی نرسد مفت، گر آن گوهر با توست صدف را هله بشکن پی بوسهٔ گُل را[…]

گرت هست سرِ ما سر و ریش بجنبان، وگر عاشقِ شاهی روان باش به میدان صلا روزِ وصال است، همه جاه و جمال است، همه لطف و کمال است زهی نادره سلطان کجایی تو کجایی، نه از حلقه مایی، وگر خود به بهشتی چه خوش باشد بی‌جان یکی چرب زبانی یکی جان و جهانی، از[…]

آمدم من بی‌ دل و جان ای پسر، رنگ من بین نقشْ برخوان ای پسر نی، غلط، من نامدم تو آمدی، در وجودِ بنده پنهان ای پسر همچو زر یک لحظه در آتش بخند تا ببینی بختِ خندان ای پسر در خراباتِ دلم اندیشه‌هاست، در هم افتاده چو مستان ای پسر پایْ دار و شور[…]

چونکِ در باغت به زیرِ سایهٔ طوبیستم، گرم در کار آمدم، موقوفِ مطرب نیستم همچو سایه بر طوافم گِردِ نورِ آفتاب، گه سجودش می کنم گاهی به سر می ایستم گه درازم گاه کوته همچو سایه پیشِ نور، جمله فرعونم چو هستم چون نیَم موسیستم من میانِ اصبعینِ حکمِ حقّم چون قلم، در کفِ موسیٰ[…]

نعیمِ تو نَه از آن است که سیر گردد جان، مرا به خوانِ تو باید هزار حلق و دهان بیا که آبِ حیاتیّ و بنده مستسقی، نه بنده‌راست ملامت نه لطف‌راست کران بیا که بحرِ معلّق تویی و من ماهی، میانِ بحرم و این بحر را که دید میان ز بحرِ توست یکی قطره آبِ[…]