برچسب: mevlana

ای بروییده به ناخواست به مانند گیا، چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا

هر که را نیست نمک گر چه نماید خدمتْ خدمتِ او به حقیقت همه زرق است و ریا

برو ای غصّه دمی زحمتِ خود[…]

باز بنفشه رسید جانبِ سوسن دوتا باز گلِ لعل پوش می‌بدراند قبا

بازرسیدند شاد زان سوی عالم چو باد مست و خرامان و خوش سبزقبایان ما

سرو علمدار رفت سوخت خزان را به تفت وز سرِ کُهْ رخ نمود لالۀ[…]

ای میرِ آب بگْشا آن چشمۀ روان را، تا چشم‌ها گشاید ز اشکوفه بوستان را

آبِ حیاتِ لطفت در ظلمتِ دو چشم است زان مردمک چو دریا کرده‌ست دیدگان را

هرگز کسی نرقصد تا لطف تو نبیند کاندر شکم ز[…]

شراب داد خدا مر مرا تو را سِرکا، چو قسمت است چه جنگ است مر مرا و تو را

شراب آنِ گل است و خمارْ حصّۀ خار، شناسد او همه را و سزا دهد به سزا

شِکر ز بهرِ دلِ[…]

رحم کن ار زخم شَوَم سر به سر، مرهم صبرم دِه و رنجم ببر

ور همه در زهر دهی غوطه‌ام زهرِ مرا غوطه دِه اندر شکر

بحر اگر تلخ بوَد همچو زهر هست صدف عصمتِ جانِ گهر

رُو قرار از دلِ مستان بِستان، رُو خراج از گُلِ بُستان بستان

کلهِْ مه ز سرِ مه برگیر گروِْ گل ز گلستان بستان

سخنِ جانِ رهی گفتی دوش آنِ توست آن هله بستان بستان