برچسب: مولوی

هله ای کیا نفسی بیا، درِ عیش را سره برگشا

این فلان چه شد آن فلان چه شد، نبوَد مرا سرِ ماجرا

نهلد کسی سرِ زلف او نرهد دلی ز چنین لقا

نکند کسی[…]

گر تو ملولی ای پدر جانبِ یارِ من بیا تا که بهارِ جان‌ها تازه کند دلِ تو را

بوی سلامِ یارِ من لخلخۀ بهارِ من باغ و گل و ثَمارِ من آرَد سوی جانْ صبا

مستی و طُرفه مستیی هستی[…]

منم فتنه، هزاران فتنه زادم، به من بنگر که دادِ فتنه دادم

ز من مگْریز زیرا درفتادی، بگو الحمدلله درفتادم

عجب چیزی‌ست عشق و من عجبتر، تو گویی عشق را خود من نهادم

بیا[…]

چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه که در رقص است آن دلدار و دلخواه

همی‌گو آنچ می‌دانم من و تو، ولی پنهان کنش در ذکر الله

فغان کردن ز شیرِ حق بیاموز، نکردی آهِ پرخون جز که در چاه

گر روشنی تو یارا یا خود سیَه ضمیری در هر دو حال خود را از یار وانگیری

پا واگرفتنِ تو هر دو ز حالِ کفر است، صد کفر بیش باشد در عاشقان نفیری

پاکت شود پلیدی چون از صنم بریدی،[…]

آن را که درون دلْ عشق و طلبی باشد چون دل نگشاید در آن را سببی باشد

رُو بر درِ دل بنشین کان دلبرِ پنهانی وقتِ سحری آید یا نیم‌شبی باشد

جانی که جدا گردد جویای خدا گردد، او نادره‌ای[…]