برچسب: مولوی

برانید برانید که تا بازنمانید، بدانید بدانید که در عینِ عیانید بتازید بتازید که چالاک سوارید، بنازید بنازید که خوبانِ جهانید چه دارید چه دارید که آن یار ندارد، بیارید بیارید در این گوش بخوانید پرندوش پرندوش خرابات چه سان بُد، بگویید بگویید اگر مستِ شبانید شرابی‌ست شرابی‌ست خدا را پنهانی که دنیا و شما[…]

بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید، در این عشق چو مردید همه روح پذیرید بمیرید بمیرید و زین مرگ مترسید کز این خاک برآیید سماوات بگیرید بمیرید بمیرید و زین نفس ببرّید، که این نفس چو بند است و شما همچو اسیرید یکی تیشه بگیرید پی حفرهٔ زندان، چو زندان بشکستید همه شاه و امیرید[…]

اگر امشب برِ من باشی و خانه نروی، یا علی شیرِ خدا باشی یا خود علوی اندک اندک به جنون راه بری از دَمِ من، برهی از خرد و ناگه دیوانه شوی کهنه و پیر شدی زین خرد پیر گریز تا بهار تو نماید گل و گلزار نوی به خیالی به من آیی به خیالی[…]

یا راهبا انظر الی مصباح، متشعشعا و استغن عن اصباح انظر الی راح تناهی لطفه، و سبی النهی یا لطف‌ها من راح فالراح نسخ للعقول بنوره، کالشمس عزل للنجوم و ماح الجد یسجد راحنا متخاضعا، و اعوذ من راح یزید مزاحی اهل المزاح و اهل راح‌هالک، لا خیر فیهم مسکرا او صاحی العقل مساح الزمان[…]

مها به دل نظری کن که دل تو را دارد، که روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجد که چون تو یارِ دلارام خوش‌لقا دارد همی‌رسد به گریبانِ آسمان دستش، که او چو سایه ز ماهِ تو مقتدا دارد به آفتابِ تو آن را که پشت گرم[…]

مها به دل نظری کن که دل تو را دارد، به روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجد دلی که چون تو دلآرامِ خوش‌لقا دارد ز آفتابِ تو آن را که پشت گرم شود، چرا دلیر نباشد حذر چرا دارد ز بهر شادی توست ار دلم غمی[…]

هله تا ظن نبَری کز کفِ من بگریزی، حیله کم کن نگذارم که به فن بگریزی جانِ شیرینِ تو در قبضه و در دستِ من است، تنِ بی‌جان چه کند گر تو ز تن بگریزی گر همه زهرم با خوی منت باید ساخت، پس تو پروانه نِه‌ای گر ز لگن بگریزی چون کدو بی‌خبری زین[…]