برچسب: molana

برخیز که جان است و جهان است و جوانی، خورشید برآمد، بنِگر نورفشانی آن حُسن که در خواب همی‌جُست زلیخا، ای یوسُفِ ایّام به صد ره بِهْ از آنی برخیز که آویخت ترازوی قیامت، برسنج ببین که سبکی یا تو گرانی هر سوی نشانی‌ست ز مخلوق به خالق، قانع نشود عاشقِ بی‌دل به نشانی هر[…]

شکنی شیشهٔ مردم گرو از من گیری، همه شب عهد کنی، روز شکستن گیری شیری و شیرشکن، کینه ز خرگوش مکش، قادری که شکنی شیر و تهمتن گیری ای سلیمان که به فرمانْت بوَد دیو و پری، بی گنه مور چرا بر سرِ خرمن گیری ننگری هیچ غنی را و یکی عوری را خوش گریبان[…]

از این پستی به سوی آسمان شو، روانت شاد بادا خوش روان شو ز شهرِ پُر تب و لرزه بجستی، به شادی ساکن دارالامان شو اگر شد نقشِ تن نقّاش را باش، وگر ویران شد این تن جمله جان شو وگر روی از اجل شد زعفرانی مقیمِ لاله‌زار و ارغوان شو وگر درهای راحت بر[…]

ای تو برای آب‌ْرو آبِ حیات ریخته، زهر گرفته در دهان قند و نبات ریخته مست و خراب این چنین چرخ ندانی از زمین، از پی آب پارگین آبِ فرات ریخته همچو خران به کاه و جو نیست روا چنین مرو، بر فقرا تو درنگر زر صدقات ریخته روح شو و جهت مجو ذات شو[…]

بارِ من است او به چه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی چون گذری بر سرِ کویش، پایْ نکو نِهْ که نلغزی حدثنی صاحب قلبی، طهرلی جلدة کلبی، اضحکنی نور فؤادی، اسکرنی شربة ربی وز درِ بسته چو برنجی، شیوه کنی زود بقنجی، شیوه مکن، قنج رها کن، پست کن آن سر که بگُنجی طاب لحبی[…]

امروز تو خوشتری و یا من، بی من تو چگونه‌ای و با من نی نی من و تو مگو رها کن، فرقی خود نیست از تو تا من بی تو بودی تو بر سرِ چرخ، بی من بودم به سال‌ها من در پوستْ من و تو همچو انگور، در شیره کجا تو و کجا من[…]

به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی سوی او کند خدا رو به حدیث و همنشینی نه که روی و پشتِ عالم همه رو به قبله دارد، که ز کیمیاست مس را برهیدن از مسینی همگان ز خود گریزان سوی حقّ و نعل‌ریزان، که ز کاسدی رسانْمان به لطافت و ثمینی نه[…]